Samorządowe Przedszkole nr 13 w Krakowie
Strona głowna  /  Aktualności  /  Zabawy dla grupy II - 21 maja
Zabawy dla grupy II - 21 maja
data dodania: 2020-05-21 11:22:55

Czwartek: Chcę być kominiarzem

Przewidywane osiągnięcia dziecka:

• czerpie radość z zabaw ruchowych,

• rozwiązuje zagadki słowne dotyczące zawodów,

• spostrzega podobieństwa i różnice między obrazkami,

• ćwiczy sprawność ruchową,

• rytmicznie mówi tekst,

• usprawnia wargi, język i żuchwę.

I. Zajęcia poranne

• „Idzie kominiarz po drabinie” – zabawa ruchowa ze wspinaniem na palce. Dziecko
z rodzicem siada na dywanie. Razem z rodzicem wypowiada treść wierszyka: Idzie kominiarz po drabinie, fiku-miku, już jest w kominie i powoli podnoszą się, aż do wspięcia na palce,
z wyciągniętymi w górę rękoma.

• „Kto to taki?” – rozpoznawanie zawodu na podstawie opisu słownego. Rodzic czyta zagadki, których rozwiązaniem są znane dziecku zawody.

Przykładowe zagadki:

Kto w białym fartuchu

przez dzień cały czeka,

czy go ktoś poprosi

o sprzedanie lekarstw? (aptekarz)

 

Ma narzędzie pracy:

nożyczki i brzytwę.

Gdy czupryna zbyt urośnie,

składasz mu wizytę. (fryzjer)

 

Jaki zawód ma ten pan,

co naprawi każdy kran? (hydraulik)

 

Nie jest kotem, a bez strachu

po spadzistym chodzi dachu.

Czarne ręce ma i twarz

i ty go na pewno znasz. (kominiarz)

 

Z wielką torbą chodzi co dzień

przy pogodzie, niepogodzie.

Czekaj go, gdy listu chcesz.

Kto to jest? Czy wiesz? (listonosz)

 

Dobrym okiem, bystrym słuchem

kieruje ulicznym ruchem. (policjant)

 

Nosi hełm jak żołnierz.

Do nieprzyjaciela

nie prochem i kulami,

ale wodą strzela. (strażak)

 

Jak się nazywa

taki lekarz,

którego pacjent

głośno szczeka? (weterynarz)

 

II. Zajęcia główne

• „Czarno na białym” – doskonalenie spostrzegawczości, wskazanie prawidłowego cienia (karta pracy). Rodzic prosi, żeby dziecko przyjrzało się uważnie rysunkowi kominiarza, odszukało identyczny cień i narysowało przy nim uśmiechniętą buzię. Na koniec dziecko liczy szczeble drabiny i koloruje tyle samo guzików. Rodzic opowiada przy tym dziecku o przesądzie, który mówi, że złapanie za guzik podczas spotkania z kominiarzem przynosi szczęście. Jeśli jest to konieczne, tłumaczy też znaczenie słowa „przesąd”.” Karty pracy” cz. 4, s. 18, kredki

• „Spacer po dachu” – zestaw ćwiczeń gimnastycznych w formie toru przeszkód. Rodzic przygotowuje tor przeszkód i po kolei objaśnia dziecku, co należy wykonać na każdym stanowisku..

1. „Wejście na dach” – skoki obunóż między szczeblami drabinki, ułożonej z kolorowych wstążek.

2. „Spacer po dachu” – przejście stopa za stopą po rozciągniętej skakance.

3. „Wyjście z komina” – przełożenie szarfy wzdłuż ciała od głowy do stóp.

4. „Czyszczenie komina” – wyjęcie z kosza czterech woreczków lub piłeczek i wrzucenie ich do drugiego kosza, umieszczonego w odległości 2–3 m.

5. „Kot na dachu” – slalom na czworakach między woreczkami.

6. „Zjazd z dachu” – poślizg po podłodze w leżeniu przodem.

Przejście przez tor przeszkód można powtórzyć, zaczynając od stacji końcowej.

 

III. Zajęcia popołudniowe

• „Idzie kominiarz” – zabawa rytmiczna. Przed rozpoczęciem zabawy ruchowej rodzic mówi rytmicznie tekst: Idzie kominiarz po drabinie, fiku-miku, już jest w kominie. Na znak rodzica dziecko mówi rytmicznie rymowankę, spacerując po pokoju. Na słowa: fiku-miku – dziecko zatrzymuje się i, stojąc w miejscu, wykonuje rękami „młynek”. Na słowa: już w kominie – wyciągają ręce do góry.

• „Języczek kominiarz” – zabawa logopedyczna, ćwiczenia narządów artykulacyjnych – języka, warg i żuchwy. Rodzic opowiada, demonstruje i kontroluje; dziecko wykonuje ćwiczenia aparatu artykulacyjnego. Języczek – kominiarz lubi swoją pracę i stara się wykonywać ją starannie. Codziennie rano szeroko otwiera swoją torbę i sprawdza, czy wszystkie narzędzia są na swoim miejscu. Dziecko mocno opuszcza żuchwę, jak przy wymawianiu głoski „a”. Zamyka na suwak i uśmiecha się. Buzia zamknięta, wargi złączone – uśmiech. Bierze jeszcze okrągłą, długą szczotkę. Wargi ułożone w ryjek i wysunięte do przodu (jak przy „u”). Teraz może rozpocząć pracę. Pierwszy komin jest bardzo wysoko. Języczek wspina się po drabinie. Język stara się dotrzeć do nosa, wspina się pomału od zębów poprzez wargę jak najwyżej. Drugi komin – dużo niżej. Język maksymalnie wysuwa się na brodę. Teraz nasz kominiarz bierze szczotkę i czyści kolejny komin – od środka. Język pomału „szoruje” górne zęby od wewnętrznej strony. Podobnie dolne. A teraz musi wyczyścić zewnętrzne ścianki komina. Język szoruje zewnętrzną powierzchnię zębów – najpierw górnych, potem dolnych. I jeszcze brzegi komina. One też muszą lśnić! Język przesuwa się powoli ruchem okrężnym po krawędziach górnych i dolnych zębów – kilka kółek. Czyżbym zapomniał o którymś kominie? Języczek rozgląda się. Język przesuwa się do lewego kącika ust i do prawego – na zmianę. Uff, wszystkie kominy czyste! Teraz czas na odpoczynek i drugie śniadanie. Dziecko naśladuje zdecydowane ruchy żucia– ruszanie szczęką.

 



Komentarze
Dodaj komentarz
Imię i Nazwisko
Adres e-mail
Komentarz
Wpisz wynik: 2+3